เซ็ง-เครียด-อยากตาย
posted on 28 Mar 2008 11:44 by kaitunsarayคำเตือน : Entry นี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ใช้ภาษาสุภาพอย่างร้ายแรง ถ้ารับไม่ได้โปรดปิดโดยเร็ว
...............................
........................
.................
..........
......
...
..
.
โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กูอยากตายโว้ย !!!!!!!!!
เสียงเพื่อนร่วมเมทผม ดังลั่นไปทั่วฟอร์ ในกลางดึกคืนหนึ่งก่อนสอบ Anatomy
"เหี้ยเอ้ย มึงจะตะโกนอะไรนักหนาวะ ห๊า" เสียงผมและเพื่อนที่เหลือที่ฟิว์ใกล้ขาดเต็มที ตะโกนด่ากลับ
"ก็กูอ่านจนหัวจะระเบิดแล้วนี่หว่า วิชาเชี้ยไรวะ ยากชิบหาย" มันตอบกลับ
"ไอ้..." ผมไม่รู้จะด่าอะไรมันแล้ว เซ็งพอกัน
"ทีกูอ่านไม่รู้เรื่อง ยังไม่บ่นเลย มึงจะบ่นอะไรนักหนาวะ" เพื่อนร่วมเมทช่วยตอกย้ำความจริงกันเข้าไป ว่า พวกกูก็เหมือนมึงนั่นแหละ
"เครียดๆงี้ กูว่า ... กูอยากตายวะ" เอากะมันสิ
งั้น ... เดี๋ยวพวกกูช่วย เอาแบบตายสบายๆ สนใจมั้ย ว่าไง ผมกับเมทที่เหลือมองหน้ากัน แล้วยิ้ม
"เฮ้ย จริงดิ ...ทำไงวะ สอนกูที" นี่มึงยังไม่เลิกใช่มั้ย
เออ มึงก็ไปเอาโพแทสเซียมในแลบ มาละลายน้ำแล้วฉีดเข้าเส้นเลือดดิ รับรองตาย
"แล้วกูจะหาเข็มฉีดยาได้ที่ไหนวะ" กูเครียดแทนมึงละนะ ไอ้สาดดดด
อีกไม่กี่วันต้องทดสอบ ฉีดยากันเองนี่ มึงก็ไปขอเข็มเพิ่มเดะ หรือจะเอาเข็มฉีดหมึกปริ๊นเตอร์ก็ได้ เพื่อนเริ่มแซว
"แล้วมึงจะตายหาเป-รต อะไรวะ ตายไปก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี" อีกคนเริ่มละจากหนังสือมาช่วยบ่น
จากบทสนทนานี้ ทำให้เราได้รู้ว่า ... ยังไม่มีการก่นด่าพ่อแม่ หรือบรรพบุรุษแต่อย่างใด แต่ .. อีกไม่นานนี้แหละครับ Comming Soon ทุกอย่างมันไม่แน่นอน
.....................................................
..........................................
............................
"อ่านไปก็เหมือนไม่ได้อะไรนี่หว่า สมองมันไม่จำ อย่างกับไอ้ขี้แพ้" มันบ่นกระปอดกระแปด
"มึงอย่าลืมดิ ครั้งนึงมึงก็เคยชนะคนอื่นเมื่อกัน" ผมเริ่มช่วยเตือนมัน
"ตอนไหนวะ กูไม่ยักจำได้ อีกอย่างมึงก็มาจากคนละทีกับกูจะรู้อะไร" สบประมาทกูจังนะ ไอ้เวง
... ถ้ามึงไม่เคยชนะ มึงจะมายืนอยู่ตรงนี้หรอวะ จำตอนดูวีดีทัศน์การสืบพันธุ์ของมนุษย์ได้มั้ย ผมบ่นเบาๆ พร้อมเดินไปตบไหล่มัน
"เออ .. จริงของมึง" ท่าทาง มันจะคิดได้แล้ว
"เอางี้ละกัน นี่ ... CTM (ยาลดน้ำมูก) กินแล้วหลับ กินเข้าไปแล้วนอนซะ จะได้ไม่เครียด" ผมยื่นเม็ดยาสีเหลืองขนาดเท่าขี้เล็บ แต่... ฤทธิ์แรงเหลือกำลังให้ เม็ดนึง แทนคำปลอบโยนแบบที่ชาวบ้านทั่วไปพึงกระทำ
จากนั้น มันก็หันมาขอบคุณพวกผมเบาๆก่อนจะกินยาและดื่มน้ำตาม แล้วปีนขึ้นที่นอนไป